Piłkarski Marco Polo #4: Futbol w malowniczym Lushui

Z tajemniczego i zjawiskowego Tybetu przenosimy się na południowy wschód do prowincji Junnan. Mimo, że jest to jeden z najbiedniejszych regionów w Chinach, zdecydowanie jest to miejsce warte odwiedzenia przede wszystkim ze względu na jego piękne krajobrazy. Zatrzymamy się dziś w mieście Lushui tuż przy granicy z Mjanmą. W zeszłym roku powstała tam pierwsza szkółka piłkarska, dzięki której lokalna młodzież wreszcie może szkolić swoje umiejętności na prawdziwym boisku.

Lushui to miasto na prawach powiatu znajdujące się w prefekturze Nujiang w zachodniej części prowincji Junnan. Graniczy bezpośrednio z Mjanmą. Jest to miejsce, w którym Chińczycy Han są zdecydowaną mniejszością i stanowią zaledwie 13% ludności. I choć Lushui zamieszkuje tylko 180 tysięcy osób, można znaleźć tu aż 21 różnych grup etnicznych. Największą z nich stanowi tybetańsko-mjanmarski lud Lisu (47% w Lushui). Zdecydowana większość jego przedstawicieli jest chrześcijanami. Duża w tym zasługa brytyjskiego misjonarza Jamesa O. Frasera, który na początku XX wieku ewangelizował tereny zamieszkałe przez przedstawicieli Lisu, stworzył także alfabet dla używanego przez nich języka. Koleją grupą są Baiowie, jedna z najbardziej zsinizowanych mniejszości etnicznych w Chinach. Zamieszkują oni głównie autonomiczną prefekturę Dali Bai graniczącą z Lushui, choć również w tym mieście jest ich całkiem sporo. Warto wspomnieć także o ludzie Nu, którego nazwa pochodzi od przepływającej przez Lushui rzece Nujiang. Liczebność tej grupy jest bardzo niewielka, ponieważ na terenie Birmy i prowincji Junnan żyje zaledwie 27 tysięcy jej przedstawicieli. Kolejną mniejszością jest tybetański lud Pumi. Jego historia jest niezwykle długa, początkowo zamieszkiwał on tereny Tybetu i Qinghai, a w IV w. p.n.e. przeniósł się do dolin u podnóża pasma górskiego Hengduan.

Nie sposób nie wspomnieć o lokalnym krajobrazie. Lushui leży w dolinie rzeki Nujiang w górach Gaoligong, które jest częścią potężnego pasma Hengduan. Jego najwyższy szczyt Gongga osiąga 7556 m n.p.m. i znajduje się już na terenie prowincji Syczuan. Największą górą Lushui jest za to Yabian, która wznosi się na “jedynie” 4156 m n.p.m. Ze względu na ukształtowanie terenu i mało płaskich terenów nie ma mowy tutaj o dużych obszarach urbanistycznych, a osiedla są rozsiane po wąwozie wzdłuż rzeki Nujiang. Ze względu na swoją bliskość do Oceanu Indyjskiego, klimat Lushui można określić jako tropikalny monsunowy. Średnia roczna temperatura wynosi 21,2 stopnia Celsjusza. Żyje tu wiele gatunków interesujących ptaków i ssaków, takich jak tygrysy, lamparty czy łuskowce.

Miejscowa ludność utrzymuje się głównie z rolnictwa. Ze względu na ukształtowanie terenu (jedynie 2% powierzchni miasta stanowią płaskie tereny, a 90% to wzniesienia o przynajmniej 25-procentowym nachyleniu), nie ma tutaj mowy o dużych uprawach. Najpopularniejsze są tutaj tytoń, trzcina cukrowa oraz orzechy. I choć do niedawna Lushui było jednym z najbiedniejszych obszarów w prowincji Junnan, sytuacja zaczęła zmieniać się w ciągu ostatniej dekady. W 2014 roku przeprowadzono przebudowę obszaru miejskiego, zbudowano sieć kanalizacyjną oraz oczyszczalnię ścieków. Do Lushui prowadzi teraz nowoczesna droga i most, zmodernizowana została także sieć energetyczna, a całe miasto znalazło się w zasięgu sieci 3G. Bardzo ważne dla miejscowej ludności było także wybudowanie kompleksu szkolnego, na którego terenie powstało pierwsze w mieście prawdziwe trawiaste boisko piłkarskie.

Wybudowana za 50 milionów juanów szkoła podstawowa Geli składa się z trzech budynków dydaktycznych, 15 sal ogólnych, sali wykładowej, chóru, poradni zdrowia dziecięcego, biblioteki, czytelni, pracowni plastycznej, muzycznej i komputerowej oraz wielofunkcyjnego obszaru sportowego z bieżnią i wspomnianym boiskiem piłkarskim.

Stworzenie miejsca do gry w piłkę było inicjatywą Xie Chunpinga, nauczyciela ze szkoły podstawowej Wanchai w mieście Zhuhai. Pewnego razu odwiedził on Lushui i zdał sobie sprawę, że tamtejsze dzieci nigdy nie miały okazji grać w futbol. Dla wielu chłopców i dziewczynek samo dotarcie do szkoły było bardzo trudne, ponieważ musiały pokonywać pieszo po kilka kilometrów przez strome szczyty. Xie wykorzystał swoją znajomość z Liu Shuiem, biznesmenem inwestującym w klub Guangdong Southern Tigers i poprosił go o pomóc. Ten niemal natychmiast zgodził się wyłożyć dużą sumę pieniędzy na wybudowanie szkoły z boiskiem piłkarskim, a następnie wysłać tam profesjonalnego trenera i zakupić sprzęt niezbędny do gry.

Piłka nożna stanowi najważniejszy element życia szkolnego. Przez pierwsze miesiące zajęcia były prowadzone przez pełnoetatowego trenera Liu Zhiqianga posiadającego licencję AFC. W 2020 roku wybuch pandemii koronawirusa spowodował, że szkoleniowiec nie zdołał dotrzeć do Lushui. Cały czas jednak dbał on o swoich podopiecznych, wśród których byli zarówno chłopcy, jak i dziewczęta.

W wywiadzie dla Yunnan Province News, Liu Zhiqiang przyznał, że największym problemem w Lushui wciąż jest niedożywienie. Według niego w szkole jest wiele utalentowanych dzieci, ale najważniejsze jest, żeby mogły codziennie jeść po trzy posiłki dziennie, ponieważ w innym przypadku nie będą się dobrze rozwijać.

Rodzice z Lushui są dumni z tego, że ich dzieci mogą trenować piłkę nożną w szkole Geli. Ich pociechom nie przeszkadza już nawet fakt, że droga do szkoły jest tak ciężka i długa – z radością pokonują ją z myślą, że będą mogli zagrać na jedynym boisku w okolicy. Jednym z tych szczęśliwców jest przedstawiony na zdjęciu powyżej Lei Huamiao. Gdy reporter pytał dzieci o swoich ulubieńców, ten krzyknął najgłośniej, że jego idolem jest Cristiano Ronaldo, a on sam chciałby zagrać w reprezentacji narodowej. Jeśli tak by się stało, byłby on pierwszym w historii kadry Chin piłkarzem wywodzącym się z ludu Lisu.

Dzięki wsparciu takich podmiotów jak klub piłkarski Guangdong Southern Tigers (który notabene ogłosił swoją upadłość w zeszłym roku), Lushui przeżywa swój mały rozkwit. Najważniejszym dowodem na to jest fakt, że zostało ono usunięte z listy najbardziej dotkniętych ubóstwem miast prowincji Junnan.