Futbol na jedwabnym szlaku w Kaszgarze – Piłkarski Marco Polo #6

Po dwóch tygodniach przerwy wracamy do naszej wirtualnej podróży po nieznanych chińskich prowincjach i regionach, gdzie piłka nożna odgrywa ważną rolę wśród lokalnej społeczności. Dzisiaj zatrzymamy się na jednym z przystanków jedwabnego szlaku, a konkretnie do leżącego w Turkiestanie Wschodnim miasta Kaszgar.

The Great Silk Roads | Pamir Central Asia
Mapa przedstawiająca różne warianty jedwabnego szlaku

Jedwabny szlak przez wiele stuleci łączył Chiny z Bliskim Wschodem i Europą. Był najważniejszym lądowym szlakiem handlowym starożytności i wczesnego średniowiecza. Rozpoczynał się w Chang’anie (dzisiejszym Xi’anie), historycznej stolicy Chin. Karawany jechały dalej do Lanzhou w prowincji Gansu, następnie zatrzymywały się w oazie Dunhuang (od tego miasta pochodzi nazwa portalu DHgate, na którym można kupić m.in. podróbki koszulek piłkarskich). Stamtąd udawały się do Kaszgaru w Turkiestanie Wschodnim (inaczej Xinjiangu) i opuszczały terytorium Chin, kierując się dalej na zachód w stronę Kokandu i Samarkandy w Uzbekistanie. Następne na drodze były Antiochia Margiańska w Turkmenistanie, Szachr-e Ghumes w Iraku, Seleucja nad Tygrysem, Dura Europos nad Eufratem i Antiochia w Turcji. Stamtąd towary trafiały na statki i płynęły w stronę Europy. Oczywiście był to tylko jeden z wariantów trasy, ponieważ kupcy odwiedzali też miejscowości w innych regionach Azji.

A co przewożono? Jedwab wcale nie był najbardziej powszechnym towarem, a kupcy nawet nie wiedzieli, że poruszają się trasą znaną jako jedwabny szlak – taką nazwę nadano dopiero pod koniec XIX wieku, a jej autorem jest niemiecki podróżnik Ferdinand von Richthofen. Kupcy przewozili m.in. papier, złoto, perfumy, rośliny uprawne czy przyprawy. Dzięki jedwabnemu szlakowi rozprzestrzeniały się także religie (na przykład buddyzm), filozofie, odkrycia naukowe i technologiczne oraz… dżuma.

Kashgar Travel Guide: Xinjiang's Oasis In The Chinese Far West – The  Adventures of Nicole
Malownicza panorama miasta Kaszgar

Dzisiejsza prefektura Kaszgaru zajmuje terytorium o powierzchni 112 tysięcy kilometrów kwadratowych i żyje w niej 4,5 miliona osób. 90% populacji stanowią Ujgurzy, 9% Chińczycy Han, a pozostałymi ludami są m.in. Tadżycy, Kirgizi, Huiowie, Uzbekowie i Koreańczycy. Zachodnią granicę stanowi pasmo górskie Karakorum wraz z drugim największym szczytem świata – K2. Kaszgar był początkowo oazą, a pierwsze wzmianki o jego istnieniu pochodzą z I w. p.n.e. Według Księgi Późniejszych Hanów na przełomie I i II w. n.e. liczył 21 tysięcy domostw. Ten strategiczny punkt jedwabnego szlaku wielokrotnie zmieniał swoją przynależność: rządzili nim Chińczycy, Ujgurzy i Mongołowie. Do dziś w mieście zachowała się stara dzielnica, gdzie wciąż tętni głośne, bazarowe życie.

Sunday Bazaar, Kashgar Livestock Market-Silk Road Travel
Kolorowe bazary Kaszgaru to wciąż największa lokalna atrakcja turystyczna

W skład prefektury Kaszgaru wchodzi miasto Kaszgar oraz 12 hrabstw. Jedną z nich jest Maralbexi, znane też jako Bachu. Region ten został w 2003 roku nawiedzony przez silne trzęsienie ziemi, w wyniku którego zginęło ponad 261 osób, a 10 tysięcy straciło dach nad głową. Bachu to biedne hrabstwo, którego mieszkańcy utrzymują się głównie z rolnictwa. Najważniejszymi towarami eksportowymi są tutaj kukurydza, bawełna i zboża. Nic więc dziwnego, że czasem miejscowa ludność otrzymuje wsparcie materialne z bogatszych regionów kraju.

Chłopcy ćwiczący w szkółce piłkarskiej w miejscowości Aksamkaral

Tak było w 2017 roku, gdy klub piłkarski Zhejiang Yiteng (obecnie Shaoxing Keqiao Yuejia) sfinansowało zakup strojów i sprzętu piłkarskiego na lokalnej szkółki piłkarskiej w miejscowości Aksamkaral. Dzięki temu dzieci z okolicznych wiosek mogły wreszcie poczuć się jak prawdziwi profesjonaliści.

Młodzi zawodnicy mają na sobie koszulki z logiem klubu Zhejiang Yiteng

Choć Turkiestan Wschodni ma tylko jednego przedstawiciela w zawodowych ligach futbolowych w Chinach (zespół Xinjiang Tianshan Leopards w Chinese League One), w całej prowincji powstaje coraz więcej szkółek piłkarskich. Futbol rozwija się bardzo sprawnie także w Kaszgarze. W lipcu 2019 roku w Wuzhou w prowincji Guangxi odbył się międzynarodowy turniej piłkarski Jednego Pasu i Jednej Drogi. Wzięło w nim udział 157 drużyn m.in. z Chin, Rosji, Tajlandii, Korei Północnej, Indonezji czy Wietnamu podzielonych na różne kategorie wiekowe. W rozgrywkach U-12 triumfowali chłopcy z zespołu Xinjiang Kashgar Shufu, którzy wygrali aż 10 meczów. Jak tłumaczył trener Wang Liang, drużyna została złożona z najlepszych piłkarzy z 12 szkół podstawowych hrabstwa Shufu w prefekturze Kaszgaru. Są oni pierwszymi beneficjentami programu pomocy dla akademii piłkarskich w Turkiestanie Wschodnim zorganizowanym przez związek sportowy prowincji Guangdong.

新疆喀什疏附少年队获得U12校园组比赛冠军。
Zwycięska drużyna Xinjiang Kashgar Shufu

Program ten został zapoczątkowany w 2017 roku. Dzięki niemu do szkół i akademii piłkarskich w Kaszgarze zaczęli trafiać profesjonalni trenerzy, którzy zaczęli organizować lokalny system szkolenia młodzieży. W międzyczasie została także poprawiona infrastruktura, zbudowane zostały nowe boiska. Dzięki tym działaniom coraz więcej dzieci może uczyć się gry w piłkę w tym malowniczym regionie.

新疆喀什疏附少年队教练在给球员讲解战术。

Jeśli jesteście zainteresowani innymi wyjątkowymi piłkarskimi historiami z chińskiej prowincji, zapraszamy do przeczytania poprzednich części cyklu “Piłkarski Marco Polo”: